Η ιστορία του τυριού ξεκινά γύρω στο 10.000 π.Χ. στην Ασία και περίπου στο 4.000 με 3.000 π.Χ. στην περιοχή της Μεσογείου. Στην προσπάθεια να διατηρήσει το λίγων ημερών ζωής γάλα, ο άνθρωπος ανακάλυψε μία τεχνική, που του επέτρεψε, όχι μόνο,  να κρατήσει αναλοίωτα τα χαρακτηριστικά του, αλλα και να του δώσει γεύση και χρόνο ζωής. Με την προσθήκη ουσιών, όπως γάλα από συκιά, ξεκίνησε η παραγωγή του τυριού, προϊόντος πλούσιου σε βιταμίνες, ασβέστιο, λίπος, υδατάνθρακες και πρωτεΐνες. Ότι χρειάζεται ένας οργανισμός για να ζήσει.

 

Η πρωταρχική ανάγκη για διατήρηση της τροφής μεγαλύτερο χρονικό διάστημα οδήγησε στη δημιουργία των αλλαντικών. Τα παλιά χρόνια, όταν γίνονταν τα χοιροσφάγια, οι άνθρωποι κατανάλωναν όσο κρέας μπορούσαν σε μία ημέρα, το υπόλοιπο όμως ήταν αδιανόητο (και ανόητο) να πεταχτεί. Έπρεπε να βρουν τρόπο να το διατηρήσουν σε βρώσιμη κατάσταση. Αυτό έγινε με το πάστωμα, το κάπνισμα κ.α. Κατά δεύτερον με την αλλαντοποίηση βελτιώνουμε ή αν θέλετε αλλάζουμε τελείως τη γεύση της πρώτης ύλης.

 

Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και στα ψάρια, καθώς η περίοδος ψαρέματος δεν είναι σταθερή αλλά και ο χρόνος ζωής τους μικρός. Το πάστωμα και το κάπνισμα μας επέτρεψε πέρα από το να διατηρήσουμε και να νοστιμίσουμε τα ψάρια, να τα μεταφέρουμε και σε μέρη που είναι μακρυά από ακτές και λιμάνια.